Parque da Agra
O Parque da Agra: crónica dunha loita contra o muro (e contra a especulación)
A historia do Parque da Agra é a historia dunha paciencia que se esgota. Durante anos, a Asociación Veciñal Agra do Orzán sinalou ese muro na zona do Observatorio como o símbolo dun barrio encarcerado. Tras décadas de insistencia, por fin se logrou un fito histórico: o muro caeu e abríronse os primeiros 2.000 metros cadrados de espazo público.
Unha apertura agridoce e un parque “desanxelado”
Porén, o resultado desta primeira fase decepcionou a moitos. O que os veciños agardaban que fose un pulmón verde real, quedou nun espazo que a asociación cualifica de “desanxelado”: uns poucos bancos, árbores insuficientes e, ao fondo, o seguinte muro que queda por derrubar.
A sorpresa chegou cando, tras esa apertura, o Concello revelou as súas intencións: nesa mesma zona recén gañada, pretenden levantar dous edificios de 6 plantas. É dicir, o parque que tanto custou abrir xa nace “mordido” e reducido polo ladrillo antes de comezar a medrar.
O Pleno do 9 de abril: O Goberno recúa ante o rexeitamento do BNG
O pasado 9 de abril estaba previsto que se votase a modificación urbanística que o barrio sente como un “trágala”. Porén, o tema nin sequera chegou a debaterse: o Grupo de Goberno retirouno da orde do día ao saber que o BNG ía votar en contra. Sen o apoio dos nacionalistas, o proxecto do PSOE non tiña os votos necesarios para saír adiante. Estes son os puntos que provocaron este bloqueo:
- Edificios de 12 alturas: para conseguir o acceso por Gregorio Hernández, o plan vincúlase a permitir a construción de dúas torres de 12 plantas na parcela das Adoratrices, unha volumetría excesiva que choca coa idea dun parque aberto.
- O negocio antes que o veciño: o deseño prioriza unha edificación que encaixona o parque, supeditando o espazo verde aos intereses de desenvolvemento de propietarios privados e construtores.
- Saúde fronte ao cemento: nun barrio cunha das densidades máis altas de Europa, o Concello insiste en meter máis vivendas sen garantir primeiro o aire que se precisa para unha vida sá (lonxe dos 9-15 m2 por habitante que recomenda a OMS).
Detrás do segundo muro: a loita polo que vén
Agora a situación sitúase ante o seguinte muro. Detrás del, o mapa é un entramado de intereses de construtores e propietarios particulares que axexan para rentabilizar as súas parcelas. A Asociación préguntase con razón: Cantas desas vivendas serán realmente públicas? O temor é que, unha vez máis, a ganancia duns poucos se impoña sobre a saúde dos miles de veciños que precisan aire e sol.
25 de abril: celebración, manifestación e “pilas cargadas”
Para que esta retirada estratéxica do Goberno se converta nunha vitoria definitiva, a veciñanza busca demostrar a súa forza na rúa. O vindeiro sábado 25 de abril será un día clave cunha convocatoria dobre da Asociación Veciñal: unha manifestación e unha festa para celebrar o primeiro muro caído e seguir esixindo o parque completo.