Ventorrillo
Tarde de barrio y buena compañía por el Día Internacional de la Convivencia en Paz
Nos lo contó allí mismo Aníbal Rodríguez, vicepresidente de la Asociación:
—“José Brea pediunos ensayar un par de días aquí porque quería presentar a súa nova banda, pero ao final pensamos… por que non facelo coincidir cun día con sentido? E que mellor que o Día da Convivencia en Paz. O único que pedíamos era que non chovese… e acompañou o tempo, mira ti.”
La tarde arrancó con las pandereteiras Miña Xoia, que pusieron el toque tradicional y abrieron el ambiente entre panderetas y risas. Después fue el turno de Lara Lanuit, una niña de sólo cinco años que interpreta música tradicional con un toque punk y pisa el escenario como si hubiera nacido sobre esas tablas. La acompañaba su padre, Hugo Cris, y la arropaba su entusiasta club de fans, que no dejó de animarla desde el primer momento.
El broche musical lo puso José Brea con su nuevo proyecto, presentando a parte de su banda: José Ciller a la guitarra, Álvaro Fernández al saxo, y una colaboración final y totalmente improvisada de Patricia Brea, que cerró la actuación con mucha emoción.
Mientras tanto, los más peques se lo pasaron en grande participando en un mural colectivo de llamado a la paz coordinado por Mónica. Entre manos manchadas de pintura y dibujos con mensaje, dejaron su “pegada” en esta celebración de barrio, paz y alegría.
Fue un lindo evento, una tarde simpática, divertida y 100% Ventorrillo. Porque convivir también es eso: encontrarse al sol, escuchar música en directo, aplaudir a la gente del barrio, y compartir una tarde que, sin buscarlo, acabó siendo especial.
Y ahora toca contar lo que hablamos con José Brea.
“Estamos armando algo con ilusión”: charlando con José Brea el Día de la Convivencia en Paz
Y hablamos brevemente con José Brea en qué anda, ya que nos han dicho que estaban creando una banda
¿Presentas hoy la banda?
—Bueno… no exactamente. Más bien una parte. Es un proyecto de banda, pero hoy sólo estamos tres. En total somos seis, pero faltaba gente, así que estamos una representación.
—¿Lleváis ya tiempo tocando juntos?
—No mucho. Algunos nos conocemos desde hace meses, pero esto está empezando. Aún estamos en fase de juntarnos, de buscar tiempos para ensayar... ya sabes cómo es: cada uno con sus cosas, pero con muchas ganas.
—¿Qué estilo o idea tiene la banda?
—Hacemos un poco de todo, música para todos los públicos, sin cerrarnos a nada. Lo importante ahora es ir encontrando el sonido entre todos.
—¿Es solo un hobby o hay intención de darle más recorrido?
—A ver… es un hobby, pero también una forma de vivir. Yo soy intérprete, cantante... músico no sé si me atrevo a llamarme (ríe), los músicos de verdad son los que tocan conmigo.
—¿Cómo se llama la banda?
—La Banda del Pájaro.
—¿Y quiénes la formáis?
—Cuando estamos todos: Álvaro Fernández (saxo), José Ciller (guitarra), Guillermo Cuba (bajo), César Paez y otros que se turnan a la batería... no está todo cerrado. Nos estamos conociendo sobre la marcha.
—¿Y por qué aquí, en el Ventorrillo?
—Porque soy de aquí. Y esta esquina me encanta. El otro día lo comentamos y dijimos: ¿por qué no hacerlo aquí arriba, delante de la asociación? Y mira, fue buena idea.